கதையொன்று

நகரெங்கும் கோரப்பசியுடன்

திரியும் என் கற்பனைக் குதிரை

எதிர்படும் யாவரையும்

தன் கதையின் மாந்தராக

உள்வாங்கி மென்று சரிவராது

போக பின்பு துப்புகிறது.

வெறிச்சோடிப் போன

அங்காடித்தெரு வழி நடக்கையில்

ஒரு வளையல்கடைக்கு

அடையாளம் காட்டித் தொங்கும்

இரசக்கண்ணாடி முன் நின்று

முகம் பார்த்து மெல்லத்

தொடங்குகிறது தன் கதையை.

-சோமா (Thanks to Kanavu, Oct 2012)

கட்டுரையொன்று

நேற்றையஇன்றைய

நாளைக்கான ஆழ்கடல்

முத்துக்களை மூச்சுத்

தொலைத்துத் தேடிக்

கண்ணயர்வோடுக் கோர்த்து

முடியப்படுவதில்

கொல்லப்படுகின்றன

அதையொட்டி வரும்

களைப்பாறும் எண்ணங்கள்.　

முடிச்சுகளின் இறுக்கத்தில்

எழுதப்படுகிறது ஜீவித

முத்துக்களுடனான

கூடல் மணவாழ்க்கை

பலநேரம் துடிப்பும்

மறு நேரம் களிப்பும்

ஒரு நேரம் அயர்வும்

சிலநேரம் வெறுப்பும்

மாறிமாறி வந்து

போவதில் பிறக்கின்றன

பிள்ளைகள் ஒவ்வொரு

வண்ணத்தில்.

SOMA (Thanks to Kanavu-Oct-2012)

கவிதையொன்று

ஒரு கவிதை புனைவதற்கான

எந்த முன்னேற்பாடுமின்றி

நடந்து விடுகிறது

ஒரு தனிமைப் பயணம்.

இளங்காலைக் கனவு

பிடித்தமானவர்களுடனான

தேநீர் அளவளாவல்

மாலை வேளையின்

ஆள் நடமாட்டமில்லாத

சாலையோர நடை

மன நிறைவான தருணம்

கடந்து போகும் அழகுப்பெண்

கண் சிமிட்டிச் சிரித்து

மடியில் வந்து அமரும்

எதிர் வீட்டு மழலை

நீரோடையில் ஒரு

நிர்வாணக் குளியல்

துரத்திப் பின்னால் வரும்

முழு நிலவின் வெட்கம்

கோயில் கர்ப்பக்கிரக

ஆழ்ந்த தியானமென

வாழ்ந்து இன்புற்ற

பூரண சுகானுபவத்தை

வார்த்தைகளுக்குள்

அடக்கி விட முயற்சித்துத்

தோற்றுப்போகின்றன

கவிதைகள்.

சோமா (Thanks to Kanaiyazhi, October 2012)

க‌ருவ‌றையொன்று

அவன் பெய‌ரைக்

கேள்வியுற்ற

நாள்முதல் தேட

வேண்டிய‌தாயிற்று-

தூணில் துரும்பில்

காற்றில் நீரில்

தரையில் வானில்

மலைக்குன்றில்

குகையில் நாத‌த்தில்

புலப்படாத அவ‌ன்

வாச‌ம் நீண்டிருக்கும்

மாய உலகிலென-

அவனைப் பற்றிய

வதந்தி புறப்பட்ட

எல்லா திசையிலும்

தேடித்தேடிச் சேகரித்த

சோர்வை சலிப்பை

முழுதாய் நிரப்பி

வழிகிறது அவ‌னுக்கும்

என‌க்குமான க‌ருவ‌றை. 

-சோமா (Thanks to "THINNAI" Oct 2012)

பிரியமொன்று

நெரிசலை அள்ளிக்

கொண்டு செல்லும்

பேருந்தில் என்னோடு

இருக்கையை பரிமாறிக்

கொள்ள வந்தமர்கிறாள்

உன்னைப் போல் ஒருத்தி.

ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும்

அவளைச் சற்றும்

உரசி விடாதவாறு

பார்த்துக் கொள்கிற‌து

என் பிரியம்.

நீயில்லாத‌ த‌ருண‌ம்

வந்து போகும் என்

கோர‌க்குண‌த்தை

சிறைப்பிடிக்கிற‌து

உன் பிரிய‌ம்.

சோமா (Thanks to "Ananda Vikatan" - May 2012)

எழுதப்படாத கவிதை

நினைவில் தக்க வைத்துக்

கொள்ள எண்ணும் தருணத்தை

தொலைத்து விடுவதில்

வந்து முளைக்கின்றன

என‌க்கான வார்த்தைகள்-

மிச்சப்படும் வார்த்தைக‌ளை

சேகரித்துக் கொண்டு

ப‌ஸ் டிக்கெட் ம‌ருந்துச்சீட்டு

ஹோட்ட‌ல் பில்

அர்ச்ச‌னைச் சீட்டு

தியேட்ட‌ர் டிக்கெட் என‌

குறிப்புக் காகித‌ங்களாக‌

நிர‌ம்பி வ‌ழிகிற‌து மேசை.

எழுத‌ப்ப‌டாத‌ க‌விதையைச்

சும‌ந்து கொண்டு க‌ன‌க்கிற‌து

என் அறையும் ஹிருத‌ய‌மும்.

SOMA (Thanks to "Pudupunal" - Aug 2012)

கோர்க்கப்படாத வார்த்தை

எண்ணங்களை எழுத்துக்களில்
கோர்க்கஎத்தனிக்கும்ஒவ்வொரு 
ஆத்மப்பயணத்தின் இறுதியிலும்
தன் மௌனங்களைக் கொன்ற
அடைகுறிகளோடு
விழித்துக் கொள்கிறான்
என் ஞான அரக்கன். 

நீளும் கோரப் பசியில்
நாலாபுறமும்
வார்த்தைகளைத் 
தேடிஅலையும் அரக்கனின்
கண்களுக்கு எதிர்படும்
வார்த்தைகள் அத்தனையும்
இரையாகி கவியுலக
மோட்சம் பெறுகின்றன. 

வார்த்தைகளை விழுங்கிச்
செரித்த களிப்பின் மிகுதியில்
கண்ணயரும் அரக்கனை
மௌனக்கனவுகள் தின்றுதீர்க்கின்றன - 
மிச்சப்பட்டவனாய்விழித்துக்
கொண்டதில்முற்றுகையிட்டு 
ஒப்பாரிவைக்கின்றன 
வார்த்தைகள்.

-சோமா (Thanks to "Pudupunal" Aug 2012)

ஸ்நேக‌ மௌன‌ங்க‌ள்

புன்னகைப் பூவின் வாசமும்

சந்தோச ஒலியின் இசையும்
ஆர்ப்ப‌ரித்த‌ ந‌ந்த‌வ‌ன‌
வீடுக‌ளில் ந‌ம் ஸ்நேக‌ங்கள்
லயித்து வ‌சித்திருந்த‌ன‌.

ஒத்துப் போயிராத
கால‌ங்களென புதிதாய்
ந‌ந்த‌வ‌ன‌த்தில் முளைத்த‌
க‌ளைச்செடிகள் உனக்கான
மௌனங்களைப்
பூக்கத் தொடங்கின.

மௌன‌ங்க‌ளைச் சும‌க்கும்
நம் ந‌ந்த‌வ‌ன வீடுக‌ள்
ஆழ்ந்த‌ துக்க‌த்தை
வளர்த்த இடைவெளியை
ஸ்நேக‌ ம‌ர‌ண‌த்தை
துப்பிய‌ வ‌ண்ண‌ம்
ம‌திய‌ ம‌யான‌மாய்
ந‌ந்த‌வ‌ன‌த்தை எச்சில்க‌ளில்
நிறைக்கிற‌து.

உன் மௌன ம‌யான‌ங்க‌ளின்
ஒரு அறையில் நீ பிண‌மாக‌வும்
நான் சிதைமூட்டுபவ‌னாக‌வும்
வேறொரு அறையில்
நான் பிண‌மாக‌வும்
நீ சிதை மூட்டுப‌வ‌னாக‌வும்

மிச்ச‌ப்ப‌ட்டு நிற்கிறோம்.

எரித்துக் கொண்டிருக்கிறது
மொத்த‌ ந‌ந்த‌வ‌ன‌த்தையும்-
உன்னையும் என்னையும்
துரத்தும் நம் மௌனங்கள்.

-சோமா (Thanks to "Vadakku Vaasal"- Feb 2012

காற்றின் மரணம்

வல்லிய நரம்பசைவில்

சேதமுற்று அழும்

பெருங்குரல்-பறையடித்த

அதிர்வை உள்வாங்கி

புடைக்கும் காயத்தின் கதறல்

சுதந்திரத்தைப் பறித்து

ஒரு குழலுக்குள்

அடிமைப்பட்டு அழும் ஆழம்

பெரும் நுகர்தலின்

களிப்பில் சாலைக்கரிமக்

கரைகளைச் செரித்து

மூச்சுக்குழாய் வழி

நுரையீரல் ஆலை சென்று

முகத்தில் கரிமத்தைப்

பூசிக்கொள்கிற நிமிடமென

மரணத்தின் ஓலத்தை ஓயாது

சுமந்து கொண்டு

பயணிக்கிறது காற்று. 

-சோமா (Thanks to "Varppu"-July 2012)

சொல்லப்படாத பிரியங்கள்

வருடம் பல கடத்தி

தனிமைச் சோர்வு நிரப்பி 
சந்தித்துக் கொண்டோம்-
ஒரு இலையுதிர் மாலையில்
காலச்சக்கரத்தில் ஒன்றாய் 
இணைந்த இரு முள்களாக.

தனிமைப் பயணத்தின்
அசதியை போக்கிக் கொள்ள 
நம் இருப்பு இல்லாது
தொலைந்து போன
பிரியங்களை மீட்டுக்
கொணரும் முயற்சியாக
இருவரும் புன்முறுவலைச்
சிந்தி அவ்விடத்தை
பூக்களில் நிரப்பினோம்.

காலத்தை மறைக்கலாம்
என்றாய் - மறக்கலாம் என்றேன்
சாய்ந்து கொள்ள தோளொன்று
தேவைப்படுவதென சொன்னாய்
படுத்துக் கொள்ள மடியொன்று
கிடைத்தால் வசதியெனச் சொன்னேன்.

சொரியும் கண்ணீரைத்
துடைத்து விட கரமொன்று
வேண்டுமென்றாய் - மாலை
வேளை புன்னைமர
மஞ்சள் பூக்களோடு உறவாடப்
பெண் தேவை என்றேன்.

நீளும் சாலையில் ஆண் கரம்
பற்றி கர்வத்தோடு நடக்க
வேண்டுமென்றாய்-பைக்கின்
பின்புறம் என்மீது சாய்த்துக் 
கொண்டு நகரவீதிகளை

வலம் வர வேண்டுமென்றேன்.

கனவுச் சஞ்சரிகையில்
மூழ்கித் திளைத்த என்னை
எழுப்பி விட்டு நன்றி சொல்லி
நகர்ந்தாய் - ஒரு நாடகத்துக்கான 
ஒத்திகை முடிந்த திருப்தியோடு.
முள்கள் சுழலத்தொடங்கின
காலப்பெட்டிக்குள் எவ்வித
பிரிதல் வருத்தமுமின்றி.

-சோமா (Thanks to Thinnai.com)

தருணங்கள்

நேற்றைய தருணங்கள்

வர்ணம் மாற்றி பச்சோந்தியென
விரியும் கடந்து போன 
நம் வானவில் தருணங்கள்.

பாசாங்கு நிரம்பிச் செழியும்
பிழையில்லா சொற்பூவில் 
தேன் பருகி மடிந்த 
முன்னேற்பாடிராத சாவு.
　
நேற்றைய கவசத்தை
கூர்கல் மண் மோதலில்
தொலைக்கச் செய்து
புத்தாடை தறித்த
பாம்பின் செதில்.

புரிதலில்லா பசப்பு மொழி
வாசத்தில் வெந்து சுருண்ட
விட்டில் பூச்சி உறவு.

இந்ததருணங்கள்

காலத்தின் மூச்சைத் தின்று
பகிர்ந்து கொண்டநீண்ட
ஓர் முத்தத்தின் இறுதியில்
சொட்டு நஞ்சின் பாய்ச்சல்.

அகலவாய் திறந்து
சலனமில்லா நீர்நிலையில்
கண்ணயர்ந்திருக்கும் முதலையின்
கொடும்பற்களின் கரை அகற்றி
இரையாகும் நாரையின் ஊழியம்.

　

புங்கை நிழலில் கண்ணயர்ந்த
களிப்பின் வெறியில் வேர்களை
வெட்டத் தொடங்கும் கோடரிக்கரம்.

　

பகலில் அமைதி தறித்து இரவில் 
மூர்க்கம் கொள்ளும் ஆந்தை
முகமூடி இழக்கும் வௌவால்.

　　

இச்சகம் பேசி புணர்ந்தஇறுதி
கூரியநகத்தில் மார்பு கிழித்து
சங்கை நெறிக்கும் கரங்கள்.

　

இவையின்றி எண்ணிப்பார்க்க
ஒன்றுமில்லை நாமில்லாத
நம் இந்ததருணங்களில். 

-சோமா (Thanks to Kanavu, March-2012)

சாயப்பட்டறை

தெற்குச் சீமையின்

வற்றிப் போன மாரை
சப்பிச் சுவைத்து கடித்து
சுரக்கும் எச்சிலில்
பசியைத் தணித்துக்
கொண்ட வரலாற்றை
முதுகில் சுமந்து
கொண்டு அகதியாய்
புலம் பெயர்ந்த நகரமிது.

கால்கடுக்க நின்று
பட்டன் தைக்கும்
பணியாளாக-நிறைமாத
கர்ப்பிணி மனைவியை
அனுப்பி வைத்தும்
வயதிற்கு வந்தத்
தங்கையைக் கம்பெனி
வேனில் ஏற்றி விட்டு
போனவள் போனவளாகத்
திரும்ப வேண்டுமெனும்
வயிற்று நெருப்பை
அணைக்க வழியில்லாதும்
சாவை பார்த்துக் கிடக்கும்
சீக்காளி அம்மாவிற்கு
மருந்து வாங்கக்
காசில்லாதும் வாழ
வந்த வக்கத்தவன்.

நாளத்தின் குருதியை
கத்தரிக்கோல் தையல்
எந்திர ஊசி வழி
துணிக்குள் செலுத்தும்
வேதனையைச் சுமந்து
சேர்த்த காசுகளில்
இன்னும் வாங்கிய கடனின்
வட்டியே குறைந்தபாடில்லை.

தன்மார்புக் காம்பை நீட்டி
அனைவருக்கும் பால்
சுரந்து வயிறு குளிர்வித்து
கோமாதாவாகக் காட்சியளித்த
நகரத்தாயின் காம்புகளில்
நஞ்சு சுரப்பதாய் இன்று
துரத்தப்படுகிறேன்.

உள்ளூர்க்கடன்
தங்கைத்திருமணம்
சொந்தவீடு
உழைப்புக்கேற்றகூலி
கையில்நாலு காசு
எனக் கட்டி வைத்த
மனக் கோட்டைகளை
உடைத்தெறிந்து தாயகம்
திரும்பச் சொல்லி வந்த
மரணஓலையைச் சுமந்து
கொண்டு நிற்கிறேன்.

என் கிராமத்தில் நஞ்சைக்
கடனாய் பெற மிச்சப்பட்டவன்
என எவனுமில்லை.
இங்கு நஞ்சு பாய்ச்சி ஓடும்
சாக்கடை நீரில் ஒரு
குவளை அள்ளிப் பருக
அனுமதியுங்கள்-பசிஅமர்த்தி
என் தேசம் திரும்புகிறேன்
ஒரு சவமாக.

-சோமா (Thanks to Thinnai.com)

புதுமனை

நாய்களிரண்டு கூடி
குலாவியிருந்ததன்
சாட்சியாய் புதிதாய்
பிரசவித்த குட்டி
நான்கின் ஊழைக் கதறல்

நிழலுக்கும் வாசத்திற்கும்
ஒதுங்கும் ஊர்க்குருவிகள்
அவ்வப்போது மலம்
கழிக்க வந்து போகும்
கருத்த பூனையொன்று.

போவோர் வருவோரென
அத்தனை பேரின்
மூத்திரத் துளிகளை
உள்வாங்கி செரிக்கும்
தளமும் சுவரும் .

சிறார்கள் ஆடியும்
ஓடியும் ஒளிந்தும்
சேர்த்து வைத்த
சந்தோசச் சப்தங்கள்
உலாவரும் நடுநிசிப்
பேய்களின் கூட்ட அரங்கம்.

துரத்தப்பட்ட அத்தனை
அகதிகளின் விலாசத்தை 
விழுங்கி உயரே நிற்கிறது
புதுக்கட்டிடமொன்று-
நாளை நான்கு பேருக்கு
புது விலாசமாக.

-சோமா

குதிரை வீரன்

பாட்டன் காலத்தில்

ஊரின் மையத்தை
தனக்கான இடமாக‌
ஆக்கிரமித்துக் கொண்ட
வரலாறில்லாத‌
குதிரைவீர‌ன் இன்றும்
முன்கால்கள் தூக்கிய
குதிரையின் மீது
அமர்ந்திருக்கிறான்.

 

கருத்த அவன் தலையை
வெள்ளைப்படுத்தும்
போட்டியொன்றில்
காகமொன்று
கண்ணிழந்தும்
பருந்தொன்று
இறக்கை இழந்தும்
அவ‌ன் பாதத்தைச்
சிவ‌ப்புப்ப‌டுத்தின.

 

புதிதாய் அரசேற்ற
ம‌‌ந்திரிக்கு குலப்பெருமை
எழுத‌வென‌ வீதியெங்கும்
அலைந்து திரிந்த‌வ‌ர்க‌ள் 
குதிரைவீரன் கதை
பற்றி பலஆராய்வு
நடத்தி சிலபுத்தகம்
வரையலாயினர்.

இல்லாத வெற்றிகளை
அவர்களின் பக்கங்கள்
நிரப்பிக்கொண்டிருந்தன
அவரவர் கற்பனைக்கும்
வெகுமதிக்கும் தக்க‌வாறு.

 

பால‌த்தின் நிழ‌ல்
க‌ட‌ற்க‌ரை காற்று
நடுத்தார்ச்சாலையென
காகத்துக்கும்
பருந்துக்கும் பயந்து
இருப்பிடம் மாற்றி
நிற்கும் குதிரைவீரன்

மந்திரியின் பாட்டனென்று
வெற்றிக் க‌ளிப்பை
சும‌ந்து கொண்டு
நிக்கலானான்.

 

-சோமா

அவனது இடம்

அவனைப் பற்றிக் 

கேள்விப்பட்ட
நாள்முதல் தேடிக்
கொண்டிருக்கிறேன்
அவன் வசிப்பிடத்தை.

 

தூணில் துரும்பில்
காற்றில் நீரில்
தரையில் வானில்
மலைக்குன்றில்
குகையில் புலப்படாத‌
மாய உலகிலென.

 

அவனைப் பற்றிய‌
வதந்தி புறப்பட்ட‌
எல்லா திசையிலும்
தேடித்தேடிச் சேகரித்த‌
சோர்வை சலிப்பை
முழுதாய் விழுங்கி
நிரம்பி வழிகிறது
எனக்கான‌ அறை.

 

-சோமா

தேவ‌னும் சாத்தானும்

குருதி குடித்து

பசி போக்கும்
மானிட மந்தைக்கு
போதனை செய்ய
மனமிறங்கி
தூதனான் தேவன்.

 

மந்தைக்கு ஏற்ற
முகமூடி பொருத்தி
சாயத் தொட்டியில்
மூழ்கி எழுந்து
நிர்வாண‌ம்
தொலைத்த‌வ‌னென
வீதியில் உலா வ‌ந்தான்.

 

சிலவீதியில் இராமனாக
அடுத்தவீதியில் முல்லாவாக
மறுவீதியில் க‌ர்த்த‌னாக‌
இந்த‌வீதியில் புத்த‌னாக‌-
போதித்த‌ வார்த்தைக‌ளை
சாய‌ச்சாத்தான்
தின்று விழுங்குய‌து.

 

சாய‌த்தைத் துடைத்தெறிந்து
மலரொன்றை கையிலேந்தி
சிறுமி வேடம் தறித்து
தூத‌னாகப் புறப்பட்டான்
சாத்தானின் கோட்டைக்கு.

 

-சோமா 

நவீன புத்தன்

ஆயிரமாயிரம் உயிர்களைக்

கொன்று குவித்த கர்வத்தை
குடையாய்க் கொண்ட
இரதமொன்றை பூட்டி
நான்கு மாடவீதியில்
உலா வந்தேன்.

 

தெருவின் முனையில்
இடைம‌றித்த‌ ஒருவ‌ன்
த‌ன்னை புத்த‌னென‌
சுய‌ அறிமுக‌ம்
செய்து கொண்டு
இர‌தத்தில் ஏறிக்கொண்டான்.

 

யுத்த‌ க‌ள‌த்தின் மொத்த‌ச்
செந்நீர் நாற்ற‌மும் என்
உட‌லில் அப்பியிருப்ப‌தாய்ச்
சொல்லி அவ‌ன் வெண்
ஆடை துறந்து என் மேனியில்
ப‌டிந்திருந்த‌ க‌றையைத்
துடைத்து தன‌தாக்கினான்.

 

ஒரு சேவ‌க‌னின் செய‌லெனக்‌
க‌ருதி அமைதி காத்தேன்.
அன்பு ஆசையுறாமை
ஜீவ‌காருண்ய‌மென‌ ஒரு
நீண்ட‌ சொற்பொழிவு
நிக‌ழ்த்திய‌ சோர்வு அவ‌ன்
க‌ண்க‌ளில் தெரிந்தது.

 

சாலையோர‌ம் ஒரு
ம‌ர‌த்த‌டியில் இர‌தத்தை
நிறுத்த‌ச் சொல்லி
என்னைத் தியானிக்கச்
சொன்னான்-வாளை
அவன் கையில் கொடுத்து
கண்கள் மூடிய‌த‌ருண‌ம்
என் த‌லையைக் கொய்து
இர‌த‌த்தைச் சொந்த‌மாக்கிக்
கொண்டான் ந‌வீன‌ புத்த‌ன்.

 

-SOMA

துரோக‌ வேர்க‌ள்

கனத்து இறுகி நிற்கும்

மண் அடுக்குகளின்

நெற்றியில் முத்தமிட்டு

புறப்படும் காதல்

வெக்கையில் தன்

கூடலை இயம்புகின்றன‌

ஆணிவேர்கள்.

காதலியின் நெகிழ்வில்

நுனிதாய் சிறிதாய் பெரிதாய்

தன் கிளைகள் பரப்பி

காதலியின் ஆழம் நோக்கி

அவைகளின் இடங்களை

ஆக்கிரமிக்கின்றன.

காதலியின் இரத்தம்

உறிஞ்சி தாகம் தீர்த்து

மேனி சுவைத்து

உடல் பெருத்து

வாழ்நாளை நீட்டித்துக்

கொண்ட கர்வங்களை

சேர்த்து வைக்கின்றன‌

வேர் முடிச்சுகளில்.

புத்தனாய் புன்முறுவல்

தறித்து காலத்தின்

திசை நோக்கி தவம்

புரிகிறாள் காதலி

துரோக‌வேர்க‌ளைத்

திங்கும் காத‌லிக‌ள்

உயிர்ப்பு கொள்கிறார்க‌ள்.

-சோமா

ஐம்புல‌ன் அட‌க்க‌ம்

ஐம்புலனை அடக்கிச்

செறித்த அதிகாலை

ஆழ்ந்த உறக்கத்தின்

சோம்பலைத் தின்று

கனவு முளைத்தது.

பெருமான் பெருமாள்

முல்லா இயேசு புத்த‌ன்

வந்து அமர்ந்தனர் என்

ஞான முற்ற‌த்திற்கு.

அவ‌ர்க‌ளுக்கான‌ தேநீர்

த‌யாரிப்பின் மும்முர‌த்தில்

தொலைவில் இருந்த‌

க‌ண்ணாடி போதித‌ர்ம‌னை

உள்வாங்கியிருந்த‌து.

தேநீர் புசித்து புன்முறுவல்

சிந்தி புறப்படலாயினர்

நானும் உடன் புறப்பட்டேன்

அவர்கள் வீடு நோக்கி.

பெருமான் வீட்டுக்

கோபுரநிழல் ந‌ந்திவாக‌ன‌ம்

நவ‌க்கிர‌க‌ம் கால‌பைர‌வர்

அறுபத்து மூவ‌ர்

அகிலாண்டேஸ்வரி

க‌ட‌ந்து மூல‌வரைத் தேடிக்

க‌ர்ப்ப‌கிர‌க‌த்தில் கால‌டி

வைக்கையில் மாராப்பு

விலகி ஒருத்தி

என் கண் பட்டாள்.

சாத்தான்கள் துரத்தத்

தொடங்கின-கனவு

தொலைந்து போன‌து.

-சோமா (sgsomu@yahoo.co.in)