கதையொன்று

நகரெங்கும் கோரப்பசியுடன்

திரியும் என் கற்பனைக் குதிரை

எதிர்படும் யாவரையும்

தன் கதையின் மாந்தராக

உள்வாங்கி மென்று சரிவராது

போக பின்பு துப்புகிறது.

வெறிச்சோடிப் போன

அங்காடித்தெரு வழி நடக்கையில்

ஒரு வளையல்கடைக்கு

அடையாளம் காட்டித் தொங்கும்

இரசக்கண்ணாடி முன் நின்று

முகம் பார்த்து மெல்லத்

தொடங்குகிறது தன் கதையை.

-சோமா (Thanks to Kanavu, Oct 2012)

கட்டுரையொன்று

நேற்றையஇன்றைய

நாளைக்கான ஆழ்கடல்

முத்துக்களை மூச்சுத்

தொலைத்துத் தேடிக்

கண்ணயர்வோடுக் கோர்த்து

முடியப்படுவதில்

கொல்லப்படுகின்றன

அதையொட்டி வரும்

களைப்பாறும் எண்ணங்கள்.　

முடிச்சுகளின் இறுக்கத்தில்

எழுதப்படுகிறது ஜீவித

முத்துக்களுடனான

கூடல் மணவாழ்க்கை

பலநேரம் துடிப்பும்

மறு நேரம் களிப்பும்

ஒரு நேரம் அயர்வும்

சிலநேரம் வெறுப்பும்

மாறிமாறி வந்து

போவதில் பிறக்கின்றன

பிள்ளைகள் ஒவ்வொரு

வண்ணத்தில்.

SOMA (Thanks to Kanavu-Oct-2012)

கவிதையொன்று

ஒரு கவிதை புனைவதற்கான

எந்த முன்னேற்பாடுமின்றி

நடந்து விடுகிறது

ஒரு தனிமைப் பயணம்.

இளங்காலைக் கனவு

பிடித்தமானவர்களுடனான

தேநீர் அளவளாவல்

மாலை வேளையின்

ஆள் நடமாட்டமில்லாத

சாலையோர நடை

மன நிறைவான தருணம்

கடந்து போகும் அழகுப்பெண்

கண் சிமிட்டிச் சிரித்து

மடியில் வந்து அமரும்

எதிர் வீட்டு மழலை

நீரோடையில் ஒரு

நிர்வாணக் குளியல்

துரத்திப் பின்னால் வரும்

முழு நிலவின் வெட்கம்

கோயில் கர்ப்பக்கிரக

ஆழ்ந்த தியானமென

வாழ்ந்து இன்புற்ற

பூரண சுகானுபவத்தை

வார்த்தைகளுக்குள்

அடக்கி விட முயற்சித்துத்

தோற்றுப்போகின்றன

கவிதைகள்.

சோமா (Thanks to Kanaiyazhi, October 2012)

க‌ருவ‌றையொன்று

அவன் பெய‌ரைக்

கேள்வியுற்ற

நாள்முதல் தேட

வேண்டிய‌தாயிற்று-

தூணில் துரும்பில்

காற்றில் நீரில்

தரையில் வானில்

மலைக்குன்றில்

குகையில் நாத‌த்தில்

புலப்படாத அவ‌ன்

வாச‌ம் நீண்டிருக்கும்

மாய உலகிலென-

அவனைப் பற்றிய

வதந்தி புறப்பட்ட

எல்லா திசையிலும்

தேடித்தேடிச் சேகரித்த

சோர்வை சலிப்பை

முழுதாய் நிரப்பி

வழிகிறது அவ‌னுக்கும்

என‌க்குமான க‌ருவ‌றை. 

-சோமா (Thanks to "THINNAI" Oct 2012)

பிரியமொன்று

நெரிசலை அள்ளிக்

கொண்டு செல்லும்

பேருந்தில் என்னோடு

இருக்கையை பரிமாறிக்

கொள்ள வந்தமர்கிறாள்

உன்னைப் போல் ஒருத்தி.

ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும்

அவளைச் சற்றும்

உரசி விடாதவாறு

பார்த்துக் கொள்கிற‌து

என் பிரியம்.

நீயில்லாத‌ த‌ருண‌ம்

வந்து போகும் என்

கோர‌க்குண‌த்தை

சிறைப்பிடிக்கிற‌து

உன் பிரிய‌ம்.

சோமா (Thanks to "Ananda Vikatan" - May 2012)

எழுதப்படாத கவிதை

நினைவில் தக்க வைத்துக்

கொள்ள எண்ணும் தருணத்தை

தொலைத்து விடுவதில்

வந்து முளைக்கின்றன

என‌க்கான வார்த்தைகள்-

மிச்சப்படும் வார்த்தைக‌ளை

சேகரித்துக் கொண்டு

ப‌ஸ் டிக்கெட் ம‌ருந்துச்சீட்டு

ஹோட்ட‌ல் பில்

அர்ச்ச‌னைச் சீட்டு

தியேட்ட‌ர் டிக்கெட் என‌

குறிப்புக் காகித‌ங்களாக‌

நிர‌ம்பி வ‌ழிகிற‌து மேசை.

எழுத‌ப்ப‌டாத‌ க‌விதையைச்

சும‌ந்து கொண்டு க‌ன‌க்கிற‌து

என் அறையும் ஹிருத‌ய‌மும்.

SOMA (Thanks to "Pudupunal" - Aug 2012)

கோர்க்கப்படாத வார்த்தை

எண்ணங்களை எழுத்துக்களில்
கோர்க்கஎத்தனிக்கும்ஒவ்வொரு 
ஆத்மப்பயணத்தின் இறுதியிலும்
தன் மௌனங்களைக் கொன்ற
அடைகுறிகளோடு
விழித்துக் கொள்கிறான்
என் ஞான அரக்கன். 

நீளும் கோரப் பசியில்
நாலாபுறமும்
வார்த்தைகளைத் 
தேடிஅலையும் அரக்கனின்
கண்களுக்கு எதிர்படும்
வார்த்தைகள் அத்தனையும்
இரையாகி கவியுலக
மோட்சம் பெறுகின்றன. 

வார்த்தைகளை விழுங்கிச்
செரித்த களிப்பின் மிகுதியில்
கண்ணயரும் அரக்கனை
மௌனக்கனவுகள் தின்றுதீர்க்கின்றன - 
மிச்சப்பட்டவனாய்விழித்துக்
கொண்டதில்முற்றுகையிட்டு 
ஒப்பாரிவைக்கின்றன 
வார்த்தைகள்.

-சோமா (Thanks to "Pudupunal" Aug 2012)