ஒரு கவிதை புனைவதற்கான
எந்த முன்னேற்பாடுமின்றி
நடந்து விடுகிறது
ஒரு தனிமைப் பயணம்.
இளங்காலைக் கனவு
பிடித்தமானவர்களுடனான
தேநீர் அளவளாவல்
மாலை வேளையின்
ஆள் நடமாட்டமில்லாத
சாலையோர நடை
மன நிறைவான தருணம்
கடந்து போகும் அழகுப்பெண்
கண் சிமிட்டிச் சிரித்து
மடியில் வந்து அமரும்
எதிர் வீட்டு மழலை
நீரோடையில் ஒரு
நிர்வாணக் குளியல்
துரத்திப் பின்னால் வரும்
முழு நிலவின் வெட்கம்
கோயில் கர்ப்பக்கிரக
ஆழ்ந்த தியானமென
வாழ்ந்து இன்புற்ற
பூரண சுகானுபவத்தை
வார்த்தைகளுக்குள்
அடக்கி விட முயற்சித்துத்
தோற்றுப்போகின்றன
கவிதைகள்.
சோமா (Thanks to Kanaiyazhi, October 2012)
No comments:
Post a Comment